Uitgelicht

Een tangofeestje met  Toca Tango                                     19 november 2017

De in rood met zwart geklede orkestleden vullen met 3 vrouwen en 5 mannen het hele podium. Zij hebben er zin in… en het publiek ook! Het kerkje is ook dit keer helemaal vol!
Toca Tango (= speel de Tango) bestaat al bijna 25 jaar in steeds wisselende samenstelling, maar de laatste zes jaar is deze groep naar hun eigen tevredenheid stabiel.

Ze beginnen met ´Toda ma vida’ een welbekende tango die lekker in het gehoor ligt en meteen is duidelijk dat de zangeres Sophie Bekkering vol passie bij elk lied de juiste toon zal aanslaan.
Wat vind ik het jammer dat ik geen Spaans versta. Gelukkig is het orkest goed in staat om de verschillende sferen mooi neer te zetten. Vooral de bassist heeft een duidelijke ondersteunende functie en leeft zich bijna dansend uit op zijn zeer donkerhouten instrument. Alle instrumentalisten spelen erg mooi en goed; de pianist opvallend onopvallend maar onmisbaar. Arend Veldkamp wisselt zijn bandoneon, die zoals hij vertelt zijn oorsprong vindt in het voormalige Oost Duitsland, steeds af met zijn accordeon, heeft de lead en speelt de moeilijkste partijen.

Toca Tango brengt enkele kleine wijzigingen aan in het programma. Soms wordt er iets over het volgende lied verteld maar ook hoe de tango in Zuid Amerika is ontstaan uit verschillende culturen, migranten uit Europa en zelfs mensen die door de slavenhandel in Zuid Amerika terecht waren gekomen hebben hun steentje bijgedragen aan deze bijzondere muziekvorm, die pas ontstaan is na 1880.

De instrumentale ‘Romance del diablo’ (de romance van de duivel) begint ook heel vals, en ik bedoel hier niet valse muziek, maar de duivelse valsheid is zo mooi te herkennen. In het navolgende ‘La muerte del angel’ (de dood van de engel) zijn de wanhoop en smeekbeden aan de duivel om haar te sparen onmiskenbaar waarneembaar.
Ik word enorm verrast door ‘Buenos aires hora zero’ waarin een bijzondere midden nachtelijke sfeer wordt neergezet: ik ervaar de donkere verlatenheid en hoor krassende uilen en luguber ongedierte: je zou er bang van worden… De instrumenten worden hiertoe bijzonder gebruikt, zoals de viool die op de snaren achter de kam lelijk kan krassen.
Alle drie zijn heel bijzondere composities van Astor Piazzolla.

Na een mooi applaus stelt een van de accordeonisten voor om de stoelen aan de kant te zetten om tijdens de toegift te gaan dansen. De stoelen worden niet verplaatst, dat geeft te veel onrust, maar gedanst wordt er wel! Dit geeft zo’n bijzonder sfeertje, je ziet de dansers en het hele publiek echt vrolijk worden. Een mevrouw vertelt mij dat ze dit weekend 25 jaar getrouwd zijn met destijds vooral tangomuziek op hun bruiloft. Het echtpaar danst op dit Toca Tango tangofeestje hun volgende 25 jaar in!

Marijke Kersten

WEBSITE TOCA TANGO